Cumartesi, Şubat 04, 2012

İNZİBAT

Aynı hikayelerin sonunu kendisinin bitirdiği kahramanı. 
Kaç kere daha oynarsın rolünü sıkılmadan. 
Kaç kulesi yanan kadını daha kurtarırsın sarayından. 
Sana göre hikaye kurtarılan anda biterken kurtulan kadın için yeni başlamıştır oysa. 
Ama kendini haklı çıkarmakla o kadar meşgulsün ki aynan hep kendine dönük olacaktır anlamamak için nasıl olsa.
Kulesi yıkık ta olsa kadınların kaleleri olduğunu unutma. 
Kaç tane kalesini ele geçirdin fethettin de sarayına geri dönmesini engelledin diye sorarım sana.
Masallarda bile kuşun ayağına bağlamışlar da haberleşmişler biz neyin ayağına takıldık bilemedik. Zamanın ayağıyla çelme takıldığını kalemizden izledik.
Sarayda bir kadın vardı, Krallık'ta bir dünya. 
Bir adam bir kadınla uyumuyorsa başka bir kadınla uyuduğu içindir derdin dedi saraydaki veziri.
Vezir iken rezil olmaktan kötü şah iken şahbaz olmaktır, bunu da unutma.
Şüphe duyguların katilidir, kadındaki intikam duygusu ise erkeği bitirir. 
Nietzsche bile bundan korkmuş ta senin kalkanın nedir?
Her yangın söndüğünde bir sıra daha eklenir kadının surlarına, gelen alçak oklar vurmasın diye kulesini.
Her şey gibi sevgi de dönüşür başka bir şeye. 
Bazen nefrete bazen öfkeye. 
Hiç bir şey yoktan var olmaz, vardan yok olmazdı.
Sonunu kendisinin bitirdiği kahramanın sonu kendisini bitirirdi. 
Çünkü gerçek bir Kahraman olmaktan çok masallarda olmayı severdi.

DÜŞ'TÜK isimli kitabından alınmıştır.
Yazan: Banu SOLAK

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder