Cumartesi, Temmuz 08, 2017

SON EŞKIYA

Şimdiki yönetmenlerin eline Eşkıya düşse çekmezlerdi. Sinetivi'de başından Eşkıya'ya denk geldim, oturdum izledim tekrardan. İçim ısındı, yaralandı, parçalandı. Sımsıcak bir öykü bir film izledim. Ama dediğim gibi yönetmenlerin "iyi de şimdi bu ne anlatıyor" takıntısı yüzünden öyküler de endüstrileştirilip hissiz filmler, oyunlara, yaratılan sunî hislere dönüştü. Ama bir Eşkıya öyle mi... Bu topraklara özgü, düzene karşı, aşka dair o kadar çok şey anlatıyor ki şudur diyemiyor insan. İçin yaralanıyor, biliyorsun ama şudur diyemiyorsun. O belki son Eşkıya ama Yeşilçam'ı yeniden dirilten ilk film. Eşkıya...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder